De Westergasfabriek is een momenteel al jaren in ontwikkeling. Het complex is zeer in trek bij het uitgaanspubliek. Veel (muziek)evenementen worden juist hier gehouden vanwege de uitstekende ligging in het centrum van Amsterdam. Er hebben zich een aantal creatieve bedrijven gevestigd. Het complex heeft een belangrijke parkfunctie. Er is altijd wel wat te doen.

Tussen 1883 en 1904 vond de bouw van de Westergasfabriek plaats in opdracht van de Imperial Continental Gaz Association. Deze Engelse maatschappij verkreeg in 1883 de concessie voor gasfabricage in Amsterdam. Isaac Gosschalk (1838-1907) was als architect verantwoordelijk. Hij werd in de jaren tachtig van de negentiende eeuw gezien als een van de meest vooraanstaande Nederlandse architecten. Hij bediende zich van een historische vormentaal. Dit laatste is bij de Westergasfabriek zichtbaar in de afwisseling van rode en gele verblendsteen en lichte natuursteen, en in het spel van licht en schaduw door middel van tandlijsten, boogfriezen, spaarvelden en lisenen.
Gosschalk had zich bij het bouwen tot doel gesteld `...om aan de strengschte eisen van nuttigheid, door de fabricatie gesteld, voor het oog aangename vormen te verbinden.` Dit heeft geleid tot een unieke verzameling gebouwen van grote allure. Het complex mag een mijlpaal genoemd worden op het gebied van integratie van utiliteitsbouw en architectonische vormgeving.

Op 24 juli 1883, de dag na de verlening van de concessie werd een aanvang genomen met de bouw van de fabriek. Het terrein lag 1,3 m beneden Amsterdams Peil en moest eerst worden opgehoogd to 1 m boven A.P. In augustus van dat jaar werd de eerste paal geslagen en na zeventien maanden konden de meeste gebouwen worden opgeleverd. In september 1885 werd de fabriek in gebruik gesteld. De eerste retort in de stokerij werd gevuld met steenkolen die aan een hitte van ca. 1200 ° C werden blootgesteld, een proces waarbij steekolengas vrijkomt. Dit proces heet droge destillatie.

Muntgas
De invoer van het zogeheten muntgas en de verlaging van de gasprijs bracht een grote popularisatie van het gasgebruik met zich mee. Elke aanvrager van een muntgasmeter kreeg de gasleiding, de brander en twee gascomforen in bruikleen. Als vergoeding daarvoor was de prijs van een via de muntmeter geleverde kubieke meter gas een halve cent duurder dan een door de gewone meter geleverde kubieke meter. Een muntstuk vertegenwoordigde de waarde van 2,5 cent. Voor elk stuk werd 1/3 kubieke meter gas geleverd.

De Westergasfabriek was ooit de grootste steenkolengasfabriek van Nederland, maar de vondst van aardgas in Slochteren maakte hieraan in de jaren zestig van de vorige eeuw een einde. Een deel van de gebouwen werd na sluiting van de fabriek gesloopt, waaronder de gasfabriek zelf en de watertoren. In de periode 1989-1996 werden de 22 nog resterende gebouwen op de rijksmonumentenlijst geplaatst.

In het hoofdgebouw van de Westergasfabriek is momenteel het kantoor van de Stadsdeelraad Westerpark gevestigd.