Laeso is een klein eiland vn circa 116 km2 met 2500 inwoners in het Kattegat. De zandige grond van Laeso is door de eeuwen heen steeds weer zeewater overspoeld zodat brijn uit de putten een concentratie van 12-16 % heeft.

In de middeleeuwen werd er op grote schaal zout gewonnen. Er zijn tot nu toe 17 middeleeuwse zouthutten opgegraven maar men vermoedt dat er nog wel 2000 liggen te wachten om door archeologen te worden onderzocht. Het eiland was in de middeleeuwen in het bezit van de kathedraal van Viborg en moest tot in het begin van de jaren 1950 leges betalen. In de eerste helft van de 18e eeuw werd de zoutproductie stilgelegd nadat alle bossen op het eiland waren gekapt.

Sinds 1991 produceert Laeso Saltsyderi weer zout op het eiland volgens de methoden uit vroeger tijden: brijn uit bronnen wordt in ijzeren pannen gekookt – dit baseert op ervaringen uit Duitsland en op de resultaten van archeologische opgravingen. De coöperatie is financieel levensvatbaar, heeft 10 mensen uit de plaats in dienst, trekt per jaar circa 50.000 bezoekers en heeft een contract om hoogwaardig zout aan de producenten van boter van het merk Lurpak te leveren. De bezoekers kunnen het zout natuurlijk ook kopen en het wordt bovendien aan kwaliteitsrestaurants en gespecialiseerde levensmiddelenzaken in heel Denemarken geleverd. Dit is een van de beste plekken in Europa om de zoutwinmethoden van Georgius Agricola te zien die voor de industriële revolutie in grote delen van Noord-Europa werden toegepast.

Het eilandmuseum bedrijft bovendien een zeewierfarm met een molen gemaakt van hout van scheepswrakken. Tevens biedt het informatie over de visserij en zeevaarders van het eiland.