Augsburg, tot dan toe een vrije stad, werd in 1806 ingelijfd door Beieren. Het was in de 15e en 16e eeuw een van de meest welvarende steden van Europa. Deze rijkdom was voor een deel aan de textielhandel te danken. De monumenten van de textielindustrie uit latere tijd zijn van internationaal belang.

Johann Heinrich von Schüle (1720-?) begon in 1745 met de handel van katoenen goederen en opende in 1759 een fabriek voor het bedrukken van stoffen. In 1770 had hij circa 3.000 mensen in dienst. De architect Leonard Mayer begon voor hem met de bouw van een kolossale katoenfabriek die de naam ‘Schülesche Kattunmanufaktur’ zou krijgen. Het drie verdiepingen tellende gebouw met een 19-vleugelige voorzijde van 100 m is gebouwd in laat-barokke stijl. Het vormt, samen met het ‘Rotes Haus’ in Monschau, een van de opmerkelijkste monumenten van Europa wat betreft de textielproductie van voor de ontwikkeling van de elektrische fabrieken.

Latere stadia van de textielproductie worden in de gebouwen van de Mechanische Baumwollspinnerei und Weberei Augsburg, de Augsburgse mechanische katoenspinnerij en weverij, of SWA, aanschouwelijk gemaakt. Het eerste stamt uit 1840, maar de meest indrukwekkende omvat fabriek III, gebouwd in 1877-1883 en 1895-1898 in de stijl van een statig herenhuis. Het gebouw bestaat uit drie voorname verdiepingen en heeft torentjes op alle vier de hoeken. Een ander gebouw, de Aumühle, fabriek IV, stamt uit 1909-1910 en is gebouwd in de internationale moderne stijl met een betonnen frame.

Verscheidene arbeiderswoningen bij de SWA-fabriek zijn bewaard gebleven, zoals een huis in de Bleichstrasse dat waar ooit schrijver Bertold Brecht (1898-1956) woonde.