(Owen) Alfred Williams was een dichter en schrijver. Zijn verslag van meer dan 20 jaar werken in een locomotieffabriek van de Great Western Railway in Swindon is een van de meest levendige en eloquente getuigenissen die er uit het oogpunt van een werknemer zijn geschreven over het leven in een groot industrieel bedrijf.

Williams werd in South Marston geboren, een gemeente vlakbij Swindon, waar veel werknemers van het spoorwegbedrijf woonden. Zijn vader was een timmerman uit Conwy, Noord-Wales, maar zijn moeder kwam daar uit de buurt. De vader van zijn vrouw met wie hij in 1903 trouwde, maakte gietvormen.

Hij bleef tijdens zijn hele leven autodidact. Hij leerde zelf Latijn en Grieks tijdens zijn jeugd en volgde lessen in Ruskin Hall (nu Ruskin College), Oxford, in 1900. Hij moest zijn militaire dienstplicht in India tijdens de Eerste Wereldoorlog vervullen en leerde daar Sanskriet. Hij werkte bij de spoorwegfabriek, voornamelijk als voorslaander tussen 1892 en 1914. Daarna moest hij om gezondheidsredenen buiten gaan werken als groentekweker.

Zijn eerste belangrijke publicatie, Songs of Wilshire, verscheen in 1902, en A Wilshire Village 10 jaar later. Hij was ge?nteresseerd, net als veel van zijn tijdgenoten, in het leven op het platteland en de overleveringen. Het was zijn doel om voor het nageslacht ‘een blijvend verslag van de taal en de activiteiten van het district waar ik zelf in leef’ te maken. Echter, hij was bijzonder genoeg ook ge?nteresseerd in het beschrijven van de grootschalige industrie. Zijn Life in Railway Factory uit 1915 schetst een levendig beeld van een managementregime dat vervreemdend werkte en vaak wreed was. Zulke boeken zijn er niet veel in de Engelse literatuur en er zijn meerdere herdrukken verschenen.

Na zijn terugkeer uit India in 1920-1921 bouwde hij samen met zijn vrouw een huis in het zuiden van Marston dat zij de Indische naam ‘Ranikhet’ gaven. Hij bleef boeken publiceren over de overleveringen en volksliedjes van de Vale of the White Horse. In 1924 verscheen er een verzameling van zijn gedichten. Er staan monumenten ter ere van hem op Liddington Hill en Barbury Hill.