Laura Ashley (meisjesnaam Mountney) was een van de meest succesvolle Britse onderneemsters uit de tweede helft van de 20e eeuw. Ze behaalde haar successen ondanks het feit dat ze de alle trends negeerde – zowel op het gebied van de mode als ook wat betreft de organisatie en plaats van de productie.

Ze werd midden een periode van acute economische depressie op 7 september 1925 geboren in het huis van haar grootouders in Station Terrace, Dowlais Top, Merthyr, dat midden in het mishandelde landschap rondom de grote ijzerfabriek van de familie Guest lag. Haar vader was ambtenaar en het gezin was streng baptistisch. In 1932 verhuisde het gezin naar Londen. Laura ging echter in 1938 voor een periode van 12 maanden terug naar Wales voordat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog lid zou worden van de ‘Women’s Royal Naval Service’. In 1949 trouwde ze met Bernard Ashley.

Tussen 1945 en 1952 werkte ze als secretaresse in Londen op het kantoor van de ‘National Federation of Women’s Institutes’. Hier kreeg ze inspiratie voor haar karakteristieke designs door een tentoonstelling van traditioneel handwerk die door de ‘Federation’ in het Victoria & Albert-museum werd georganiseerd. Vanaf 1953 begon ze haar eigen ontwerpen door middel van zijdezeefdruk op sjaals, servetten en theedoeken te drukken die ze aan Londense winkels, waaronder John Lewis, verkocht. Haar man die zijdezeefdrukmachines bouwde en voor het onderhoud ervan zorgde, zegde zijn baan op en het echtpaar begon in 1955 met de productie in een werkplaats in Kent die in 1958 door een overstroming zwaar werd beschadigd. In 1961 zetten ze hun bedrijf opnieuw op in ‘The Old Railway House’ in Carno, een spoorwachtershuisje in het midden van Wales waarvandaan ze materialen naar thuiswerksters stuurden om ze verder te laten verwerken.

Laura Ashley identificeerde zich met heel haar hart met Wales – haar designs waren traditionele Engelse bloemenpatronen. Haar echtegenoot merkte echter op dat ‘Laure de hele wereld zich liet aankleden als melkmeisjes’, en een huisvrouw uit Birmingham die in het begin van de jaren 1970 haar huis met producten van Laura Ashley inrichtte, herinnerde zich dat ‘we alles in Engelse landstijl deden’.

Het bedrijf werd in 1968 officieel opnieuw opgericht als Laura Ashley Ltd. In dat jaar werd ook hun eerste winkel in de Pelham Street in South Kensington in Londen geopend. In 1974 openden ze een winkel in Parijs die als eerste de kenmerkende groene winkelpui en het interieur met de houten lambrisering had die met Laura Ashley zouden worden geassocieerd. Er werden verscheidene fabrieken in Wales opgericht waaronder een in de voormalige mijnwerkerswijk bij Gresford vlakbij Wrexham. In 1984 kreeg het bedrijf een nieuw hoofdkantoor in Newtown.

Laura Ashley stierf in 1985 nadat ze was gevallen. De geplande uitbreiding van het bedrijf ging echter door. In 1986 toen het 11 fabrieken in Europa en Noord-Amerika en 225 omhelsde, werd het op 200 miljoen pond geschat. Aan het eind van de jaren 1980 raakten de bloemetjespatronen uit de mode en de meeste stofproducenten verplaatsten hun stofproductie naar het Verre Oosten. Het bedrijf begon vanaf 1991 zware verliezen te lijden en maakte in het decennium daarna heel wat veranderingen in het management mee. De laatste fabriek in Wales werd in 1999 gesloten maar de verkoop ging door. In 2006 had de Laura Ashley Ltd nog steeds 179 winkels.

De stichting ‘Laura Ashley Foundation’ ondersteunt kunst en design, vooral in Wales.