Niet bang zijn voor de ‚Backenbrecher’ (kaakbreker) – wat klinkt als een vechtersbaas is slechts een machine voor het wassen van kwarts, veldspaat en porseleinaarde. Dat levert uiteindelijk ontbijtservies op. Bijvoorbeeld: in ‘das Europäische Industriemuseum für Porzellan’ in Selb in Beieren draait alles om het ‘witte goud’ en zijn spannende geschiedenis – van de manufacturen uit de 18e eeuw tot heden. Een compleet machinepark laat zien hoe porseleinmassa ontstaat. Medewerkers van het museum modelleren, gieten, draaien en persen allerlei soorten voorwerpen. Bewegingsmelders zetten haast vanzelf de geluidscoulisse van de voormalige porseleinfabrieken en aanschouwelijke korte filmpjes aan. De bezoekers kunnen een oven bekijken en hoe hiermee gebrand werd en hoe daarna de producten werden gedecoreerd. Ten slotte biedt een expositie van de firma Rosenthal bijzonder kunstvolle stukken. Dat alles vindt plaats op het terrein van een porseleinfabriek uit 1866 met nog functionerende stoommachines. Sinds kort is hier ook ‘das Europäische Museum für Technische Keramik’ gevestigd, waar allerlei soorten keramiek te zien zijn – van het keramische heupgewricht tot de hitteschilden van de Space Shuttle.

Op 18 maart 1856 gebeurde er in Selb een ramp: binnen slechts een paar uur tijd werd de plaats door een grote brand verwoest. Slechts een jaar later richtte Lorenz Hutschenreuther de eerste porseleinfabriek van het stadje op. Zo werd hij in zijn branche een pionier van de industriële serieproductie en gaf tegelijkertijd Selb een nieuwe toekomst als porseleincentrum. Er ontstonden vele fabrieken. Een daarvan werd in 1866 door Jakob Zeidler opgericht. Het ging vooruit. Pas de wereldwijde economische crisis aan het einde van de jaren 1920 betekende een klap voor de plaatselijke porseleinindustrie met faillisementen en fusies als gevolg. De firma Zeidler liep op de ontwikkelingen vooruit. Reeds in 1917 werd de fabriek van het wereldwerk Rosenthal overgenomen die tot de verhuizing naar een modernere fabriek circa 50 jaar lang produceerde. Daarna was het lange tijd stil rond het verouderde industriecomplex. In 1990 begon een nieuwe levensperiode toen er in de fabriek geleidelijk Europa’s grootste industriemuseum voor porselein ontstond. Resultaat van deze jaren: een omvattende presentatie van de porseleinproductie tijdens de afgelopen 250 jaar. Heel bewust staan handarbeid en machineproductie, traditie en innovatie naast elkaar. Bovendien komen de verschillende technische ontwikkelingen in Europa aan bod. Vooral op de Britse eilanden waren er andere methodes waar het museum dieper op ingaat. Sinds 2004 kunnen bezoekers tevens het Rosenthal Museum bekijken. Dit is in het voormalige ovengebouw van de fabriek gevestigd en toont behalve de geschiedenis van de Rosenthal AG excellente kunst- en designobjecten van porselein. In 2005 werd het expositieaanbod opnieuw uitgebreid: ‘das Europäische Museum für Technische Keramik’ maakt de hele bandbreedte van keramische producten in de industrie, wetenschap en het leven van alledag aanschouwelijk. Het wordt al snel duidelijk dat je met porselein veel meer kunt doen dan mooi de tafel dekken.