De grond begint te beven als de fabriek brullend ontwaakt. Kaarden, strekmachines, spin- en weefmachines kammen, strekken, twijnen, spinnen en weven die vezel die Dundee ooit beroemd maakte: jute. Aan het eind van de 19e eeuw stonden er in de Schotse havenstad meer jutefabrieken dan waar ook ter wereld. Verdant Works is er een van en het is tegelijkertijd de laatste fabriek die nog compleet intact is – als spannend museum. De bezoeker wordt meegenomen naar het verleden van de plaatselijke textielindustrie. In de kantoorruimtes kan hij de gesprekken van de boekhouders afluisteren. Hij reist met balen ruwe jute in het ruim van een snel zeilschip van India naar Dundee en is ontdaan als hij te weten komt hoe hard het leven van de kinderen was die in de fabrieken moesten werken. Een groot contrast met het leven van een fabrieksmeisje vormde de luxe die de jutefabrikanten en hun gezinnen omringde. Ook ziet de bezoeker, zoals voor de plaatselijke textielfabrieken gebruikelijk was, voornamelijk vrouwen achter de machines staan. Films, interactieve computerprogramma’s, audiovisuele scenario’s, de geur van olie en het lawaai van de machines maken van Verdant Works een plek waar industriële geschiedenis kan worden beleefd.

Huifkarren, zakken, tassen, tenten, garens, touwen en tapijten: producten van jute zijn vooral veelzijdig. Voor de snel groeiende wereldhandel in de 19e eeuw was jute voornamelijk als verpakkingsmateriaal gewild. Dundee wilde aan deze behoefte voldoen. De omstandigheden waren gunstig: de haven gold als een van de belangrijkste overslagplaatsen van Schotland, de noodlijdende plaatselijke linnenindustrie kon eenvoudig overgaan tot de juteproductie en de plaatselijke werven zorgden voor een grote vloot snelle zeilschepen. De grondstof leverden de jutevelden in de kroonkolonie India; geëxporteerd werd er naar alle landen van de wereld. Rond 1900 werkten er in de jute-industrie van Dundee ongeveer 50.000 mensen, bovendien werkten er nog eens duizenden mensen in de scheepsbouw, in het transportwezen en niet in de laatste plaats in de machinebouw. Verdant Works is daar het beste voorbeeld van: het machinepark is grotendeels afkomstig uit werkplaatsen uit de regio. Het bedrijf werd opgericht in 1833; in de loop van de tijd volgden meerdere uitbreidingen. Overeenkomstig de plaatselijke nijverheidstraditie was het eerst een linnenfabriek maar er werd al spoedig overgegaan tot de juteproductie. Een tijdlang werkten hier bijna 500 mensen, waaronder veel kinderen en vrouwen. De vrouwen waren in de fabriekshallen van Dundee sowieso duidelijk in de meerderheid – een situatie die de stad een tijdje de bijnaam ‘she town’ opleverde. Aan het begin van de 20e eeuw waren de dagen van de Schotse textielmetropool geteld: India, de voormalige grondstofleverancier, had zich tot een oppermachtige concurrent ontwikkeld. Voor Verdant Works was dat al in 1893 te merken: jute werd hier vanaf dat moment alleen nog maar gerecycled en dat ook nog slechts in een gedeelte van de fabriek. De definitieve doodsteek voor de juteproductie bracht echter de plasticindustrie toe. De machines zijn bewaard gebleven en draaien weer sinds 1996. Zij vormen het hart van het huidige museum.