Thomas Telford was een van de eerste civiel-ingenieurs die een internationale reputatie verwierven. Hij volde een opleiding tot steenhouwer in Edinburgh en deed tijdens opdrachten in Londen en Portsmouth ervaring op. Daarna verhuisde hij naar Shrewsbury om een middeleeuws kasteel op te knappen en te verbouwen tot een sociaal centrum voor de politieke ambities van zijn baas, William Pulteney. Hij werd in 1787 tot districtsopzichter benoemd, een parttimebaan, en bleef de rest van zijn leven in het bezit van een huis in Shropshire.

Na meerdere jaren ervaring als architect raakte hij vanaf 1793 betrokken bij kanaalprojecten. Hij voltooide in 1795-1797 het Shrewsbury Canal, met een ijzeren aquaduct in Longden, en was verantwoordelijk voor de aanleg van het Ellesmere Canal met zijn hoge aquaducten in Pontcysyllte en Chirk.

Namens de Britse regering hield hij toezicht op de aanleg van talloze wegen en havens in Schotland en hij was grotendeels verantwoordelijk voor het ingenieurswerk van het Caledonian Canal dat de verbinding vormt tussen de oost- en westkust van Schotland.

Tussen 1808 en 1810 was hij twee keer in Zweden om te adviseren bij de aanleg van het Gotha-kanaal. Hij maakte vanaf 1815 als ingenieur deel uit van de Holyhead Road Commission en verbeterde in belangrijke mate de hoofdverbinding tussen Londen en Dublin met talloze bruggen, waaronder de innovatieve hangbrug over de Menai Straits die in 1826 werd geopend.

Hij ontwierp het verbindingskanaal tussen Birmingham en Liverpool (tegenwoordig ‘the Shropshire Union’ geheten) waarbij hij een directe koers volgde in tegenstelling tot de meer gebogen routes van vroegere kanalen. Telford bouwde meerdere grote ijzeren boogbruggen waarvan die in Craigellachic, Mythe en Holt Fleet bewaard zijn gebleven, hoewel hij ook doorging met het ontwerpen van stenen bruggen met dezelfde spanwijdte, zoals die in Over, Gloucester.

Hij was een van de meest deskundige beoefenaars ooit op het gebied van de constructiesteenhouwerij en een pionier wat betreft het gebruik van ijzer in de bouw. Even belangrijk was zijn bijdrage, als eerste president van ‘the Institution of Civil Engineers’ uit 1818 aan de ontwikkeling van het beroep van civiel-ingenieur en zijn ontwikkeling van managementsystemen voor grootschalige bouwprojecten.